مهدی باوری در ادیان
دركتاب اوپانيشاد كه يكى ازكتب معتبره و از منابع هندوها به شمار مى رود، بشارت ظهور مهدى موعود(ع) چنين آمده است: "اين مظهر ويشنو مظهر دهم در انقضاى كلى يا عصرآهن، سوار بر اسب سفيدى، در حالى كه شمشير برهنه درخشانى به صورت ستاره دنباله دار در دست دارد، ظاهر مى شود و شريران را هلاک مى سازد .
دركتاب باسك كه ازكتب مقدسه آسمانی هندوهاست، بشارت ظهور حضرت ولى عصر(ع) چنين آمده است دور دنيا تمام مى شود . پادشاه عادلى در آخرالزمان، كه پيشواى ملائكه و پريان و آدميان باشد و حق و راستى با او باشد و آن چه در دریا و زمين ها وكوه ها پنهان باشد، همه را به دست آورد و از آسمان ها و زمين و آن چه باشد خبر مى دهد و از او بزرگ تر كسى به دنيا نيايد.
یهود و نصاری و مهدویت
عبرانيان منتظر قدوم مبارك مسيح، نسل به نسل بودند ووعده آن وجود مبارك مكرراً در زبور وكتب انبيا، على الخصوص دركتاب اشعيا داده شده است. تا وقتى كه يحياى تعميد دهنده آمده، به قدوم مبارك وى بشارت داد، ليكن يهود آن نبوات )پيش گويى ها( را نفهميده و به خود مى انديشيده كه مسيح )سلطان زمان( خواهد شد و ايشان را از دست جورپیشگان و ظالمان رهايى خواهد داد و به اعلا درجه مجد و جلال ترقى خواهد كرد.
مهدی موعود از دیدگاه اهل سنت
آن چه از مجموع منابع تاريخى وحديثى اهل سنت استفاده مى شود اين است كه مسأله ظهور حضرت مهدى (ع) مورد اتفاق واجماع مسلمين است . مؤلف كتاب الإمام المهدى (ع) استاد على محمد على دخيل، اسامى 205 نفر از بزرگان اهل سنت را دركتاب خود آورده، به اين ترتيب كه تعداد سى نفر از آن ها مستقلاً درباره حضرت مهدى (ع) كتاب نوشته اند وسى ويك نفر ديگر فصلى را دركتاب هاى خود به روايات حضرت مهدى (ع) اختصاص داده اند و 144 نفرشان به تناسب هاى مختلف، روايات حضرت مهدى (ع) را دركتاب هاى خود آورده اند .
مهدویت و فرقه های انحرافی
جارودیه : پيروان ابى الجارود زياد بن منذر مي باشند و مذهب شان اين است كه امامت پس از پيغمبر (ص )، خاص على بن ابى طالب(ع) است وصحابه كه او را رها نموده، ديگرى را به خلافت برگزيدند، كافرشدند.
اين فرقه درباره امام مهدى منتظر(ع) اختلاف دارند. گروهى از اين ها گفتند: وى محمد بن عبدالله بن حسن مي باشد كه در مدينه در حكومت منصور به قتل رسيد وگروهى ديگرگفتند: وى محمد بن قاسم بن على بن الحسن است كه در طالقان خروج كرد و در زندان معتصم از دنيا رفت. گروه سوم گفتند: او يحيى بن عمر مي باشد كه از نواده هاى زيد بن على است كه دركوفه خروج کرد و در حكومت مستعين بالله كشته شد.