مهدی باوری در ادیان الهی و انحرافی

مهدی باوری در ادیان

     دركتاب اوپانيشاد كه يكى ازكتب معتبره و از منابع هندوها به شمار مى رود، بشارت ظهور مهدى موعود(ع) چنين آمده است: "اين مظهر ويشنو مظهر دهم در انقضاى كلى يا عصرآهن، سوار بر اسب سفيدى، در حالى كه شمشير برهنه درخشانى به صورت ستاره دنباله دار در دست دارد، ظاهر مى شود و شريران را هلاک مى سازد .

    دركتاب باسك كه ازكتب مقدسه آسمانی هندوهاست، بشارت ظهور حضرت ولى عصر(ع) چنين آمده است دور دنيا تمام مى شود . پادشاه عادلى در آخرالزمان، كه پيشواى ملائكه و پريان و آدميان باشد و حق و راستى با او باشد و آن چه در دریا و زمين ها وكوه ها پنهان باشد، همه را به دست آورد و از آسمان ها و زمين و آن چه باشد خبر مى دهد و از او بزرگ تر كسى به دنيا نيايد.

یهود و نصاری و مهدویت

      عبرانيان منتظر قدوم مبارك مسيح، نسل به نسل بودند ووعده آن وجود مبارك مكرراً در زبور وكتب انبيا، على الخصوص دركتاب اشعيا داده شده است. تا وقتى كه يحياى تعميد دهنده آمده، به قدوم مبارك وى بشارت داد، ليكن يهود آن نبوات )پيش گويى ها( را نفهميده و به خود مى انديشيده كه مسيح )سلطان زمان( خواهد شد و ايشان را از دست جورپیشگان و ظالمان رهايى خواهد داد و به اعلا درجه مجد و جلال ترقى خواهد كرد.

مهدی موعود از دیدگاه اهل سنت

      آن چه از مجموع منابع تاريخى وحديثى اهل سنت استفاده مى شود اين است كه مسأله ظهور حضرت مهدى (ع) مورد اتفاق واجماع مسلمين است . مؤلف كتاب الإمام المهدى (ع) استاد على محمد على دخيل، اسامى 205 نفر از بزرگان اهل سنت را دركتاب خود آورده، به اين ترتيب كه تعداد سى نفر از آن ها مستقلاً درباره حضرت مهدى (ع) كتاب نوشته اند وسى ويك نفر ديگر فصلى را دركتاب هاى خود به روايات حضرت مهدى (ع) اختصاص داده اند و 144 نفرشان به تناسب هاى مختلف، روايات حضرت مهدى (ع) را دركتاب هاى خود آورده اند .

مهدویت و فرقه های انحرافی

     جارودیه : پيروان ابى الجارود زياد بن منذر مي باشند و مذهب شان اين است كه امامت پس از پيغمبر (ص )، خاص على بن ابى طالب(ع) است وصحابه كه او را رها نموده، ديگرى را به خلافت برگزيدند، كافرشدند.

    اين فرقه درباره امام مهدى منتظر(ع) اختلاف دارند. گروهى از اين ها گفتند: وى محمد بن عبدالله بن حسن مي باشد كه در مدينه در حكومت منصور به قتل رسيد وگروهى ديگرگفتند: وى محمد بن قاسم بن على بن الحسن است كه در طالقان خروج كرد و در زندان معتصم از دنيا رفت. گروه سوم گفتند: او يحيى بن عمر مي باشد كه از نواده هاى زيد بن على است كه دركوفه خروج کرد و در حكومت مستعين بالله كشته شد.

مولانا الامام الحجه عجل الله تعالی فرجه

بسم الله الرحمن الرحیم 

با توکل بر خداوند متعال و فضل محمد و ال محمد صلوات الله علیهم اجمعین  ٬ به تفسیر این آیه می پردازیم.

سوره آل عمران آیة ۸۳ .

{ و له اسلم من فی السموات و الارض طوعا و کرها و الیه یرجعون }

{ و هر که در آسمانها و زمین است خواه و ناخواه مطیع خداست و همه بسوی او رجوع خواهند کرد }

 العیاشی : باسناده عن رفاعة بن موسی٬ قال سمعت ابا عبدالله علیه السلام یقول : { اذا قام القائم علیه السلام لا تبقی ارض الا نودی فیها بشهادة ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله صلی الله علیه و اله }

عیاشی : بسند خود از رفاعة بن موسی آورده گوید : شنیدم حضرت ابی عبدالله الصادق (ع) می فرمود ( ایه را خواند ) فرمود : هر گاه قائم (ع) بپا خیزد هیچ سرزمینی باقی نماند مگر اینکه گواهی به لا اله الا الله و محمد رسول الله (ص) در آن ندا گردد .

منبع

تفسیر عیاشی ٬ جلد ۱ ٬ ص ۱۸۳ ...

برگرفته از کتاب : المحجه فی ما نزل فی القائم الحجه / محدث شهیر و علامه خبیر سید هاشم حسینی بحرانی .

همه مطالب متعلق به نور الثقلین

هر گونه کپی برداری با ذکر منبع مجاز است در غیر اینصورت غیر شرعی تلقی می گردد

امام زمان ارواحنا له الفدا (عج)

تفسیر آیه ( و اسبغ علیکم نعمه ظاهره و باطنه ) لقمان آیة ۲۰

از امام کاظم علیه السلام در تاویل آیه شریفه « و اسبغ علیکم نعمه ظاهرة و باطنة »

ترجمه :

و نعمت های ظاهری و باطنی خود را بر شما سرازیر کرد.

روایت شده است که می فرمایند :

النعمة الظاهرة : الامام الظاهر ٬ و النعمة الباطنة : الامام الغائب .

مراد از نعمت ظاهری امام ظاهر و آشکار است و مقصود از نعمت های باطنی امامی است که از دیده ها پنهان باشد.

منابع :

کمال الدین ۲/۳۶۸ ح ۶

بحار الانوار ۵۱/۱۵۰ ح۲

تفسیر البرهان ۳/۲۷۷ ح۲

چه فوائدی بر بحث از مهدویت در این زمان مترتب است ؟

 چه فوائدی بر بحث از مهدویت در این زمان مترتب است ؟

برخی بر این گمان اند که طرح و بررسی موضوع مهدویت در این زمان امری بی فایده است ،زیرا این موضوع مربوط به آینده بشریت است وآینده واتفاقات آن امری است مجمل ومبهم ،اما آنچه وظیفه ماست اینکه به تکالیف خود در عصر وزمان خود عمل کنیم ، زیرا هر عصر وزمانی مقتضیات خود رامی طلبد... .
پاسخ: بحث از مهدویت در این عصر و زمان آثار وفوایدی دارد که به برخی از آنها اشاره می کنیم :
1- آرمان قیام وانقلاب مهدی علیه السلام یک فلسفه بزرگ اجتماعی ، اسلامی است . این آرمان بزرگ گذشته از اینکه الهام بخش ایده وراه گشای به سوی آینده است ، آینه بسیار مناسبی است برای شناخت آرمانهای اسلامی.
2- نوید به بر پایی حکومتی جهانی واسلامی ارکان وعناصر مختلفی دارد که برخی فلسفی وجهانی است وجزئی از جهان بینی اسلامی است ، وبرخی فرهنگی وتربیتی است ، برخی سیاسی است وبرخی اقتصادی وبرخی اجتماعی است . وبرخی انسانی یا طبیعی می باشد. انسان می تواند با الگو پذیری از برنامه های جامع وفراگیر حضرت در عصر ظهور به ارمان های واقعی اسلام نزدیک شود .
3- در طول تاریخ و در سطح جهان ، انقلاب های گوناگونی از قبیل فرهنگی سیاسی ،اجتماعی، و...صورت گرفته است ، ولی اکثر این انقلاب ها یا در شروع موفق نبوده و یا اینکه در مواجهه با مشکلات فراوان ومقابله با دشمنان خود نتوانسته است دوام بیاورد ...وتنها نگاه سبزی که شیعه به مهدویت دارد می تواند با ایجاد روحیه امید در جامعه ، مردم را از نا امیدی ویأس برهاند . شیعه معتقد به امام زمانی زنده وحاضر وناظر بر اعمال خود است که او را در مواقع حساس کمک کار خواهد بود . این اعتقاد از جهت روانشناسی آثار عمیقی را در روحیه شیعیان خواهد گذاشت .
4- از آن جهت که وقت تشکیل حکومت امام زمان علیه السلام مشخص نیست وهر لحظه می تواند زمان ظهور باشد، لذا وظیفه داریم که نظری به مباحث مهدویت وظهور کرده وخصوصیات عصر ظهور و وظایف خود در آن عصر را بدانیم .
5- رسیدن به حکومت جهانی توحیدی در عصر ظهور ،شرایطی دارد که برخی از آنها به دست خود بشر حاصل می گردد ،از آن جمله رسیدن بشر به تکامل همه جانبه ورسیدن به مستوای عالی فکری است . لذا بر ماست که آرمانهای اصیل اسلامی در عصر ظهور را بدانیم تا بتوانیم هر چه بهتر در نزدیک شدن آن سهیم بوده وزمینه ساز ظهور حضرت باشیم.
6- بحث از مهدویت تنها بحث از اموری نیست که مربوط به آینده بشریت باشد،بلکه بحث از امامت ومهدویت است ،بحث از اینکه در هر زمانی باید امام معصومی موجود باشد ،خواه حاضر ومشهور وخواه غایب وپنهان تا حجت ها وبینات خداوند باطل نگردد. ولذا در روایات اسلامی از رسول خدا صلی الله علیه واله می خوانیم ((من مات ولم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه )) ((هر کس بمیرد وپیشوای زمان خود رانشناسد مرده است از نوع مردن زمان جاهلیت.)) بحث از مهدویت ، بحث از غیبت وفلسفه آن وآثار و برکات وجود امام در این عصر غیبت است.
ولذا بحث از مهدویت از وظایف وتکالیف شیعه در عصر غیبت است.

 

فلسفه انتظار ظهور امام عج

منتظران

در روايات، استقامت در دين، پارسايى و تخلق به مكارم اخلاق از ويژگى هاى منتظران حقيقى شمرده شده است.
پیامبرگرامى اسلام (ص) در تجليل از مقام شامخ منتظران حقيقى خطاب به صحابه فرمود: شما اصحاب من هستيد، ليكن برادران من مردمى هستندكه در آخرالزمان مى آیند.
آن گاه در مقام توصيف اوج مجاهدت و تدين ايشان مى فرمايد: هر يك از ايشان، بيش از كسى كه بر زجر پوست كندنِ درختِ خار با دست خالى در شبِ تاريك يا نگهدارىِ آتش سوزانِ چوبِ درختِ تاغ دركفِ دست صبر مى كند، در ديندارى خود استقامت مى ورزد. به راستى كه آنان چراغ هاى هدايت در شب هاى ظلمانى هستند. (1)
امام جعفر صادق (ع) نيز فرمود: هركس بخواهد در شمار منتظران حقيقى آن عدلِ منتظَر باشد، بايد پارسايى پيشه كند و متخلَق به مكارم اخلاق گردد. (2)
1- بحار الانوار ج52ص124.
2- بحار الانوار ج52 ص14.

معنى انتظارى كه در اين اخبار به آن امر گرديده است

انتظار حالتى است نفسانى كه آمادگى براى آنچه انتظارش را مى‏كشيم، از آن بر مى‏آيد و ضدّ آن يأس و نااميدى است، پس هر قدر كه انتظار شديدتر باشد، آمادگى و مهيّا شدن قوى‏تر خواهد بود، نمى‏بينى اگر مسافرى داشته باشى كه در انتظار مقدمش به سر مى‏برى، هرچه هنگام آمدنش نزديك‏تر شود، مهيّا شدنت فزونى مى‏يابد، بلكه احياناً خوابت به بيدارى مبدّل مى‏گردد، چون انتظارت شديد است.
و همان‏طور كه مراتب انتظار از اين جهت متفاوت است از جهت محبّت نسبت به كسى كه در انتظارش هستى، نيز مراتب متفاوتى دارد، پس هر چه محبّت شديدتر و دوستى بيشتر باشد، مهيّا شدن براى محبوب زيادتر مى‏شود و فراقش دردناك‏تر مى‏گردد، به گونه‏اى كه منتظِر، از تمام امورى كه مربوط به حفظ خودش هست، غافل مى‏ماند و دردهاى بزرگ و محنت‏هاى شديد را احساس نمى‏كند
. بنابراين مؤمنى كه منتظر آمدن مولايش مى‏باشد، هر قدر كه انتظارش شديدتر است، تلاشش در آمادگى براى آن به وسيله پرهيز از گناه و كوشش در راه تهذيب نفس و پاكيزه كردن درون از صفات نكوهيده و به دست آوردن خوى‏هاى پسنديده بيشتر مى‏گردد، تا به فيض ديدار مولاى خويش و مشاهده جمال انورش در زمان غيبتش رستگار شود، همچنان‏كه براى عده بسيارى از نيكان اتفاق افتاده است.
و لذا امامان معصوم‏عليهم السلام - در رواياتى كه خواندى و غير آن‏ها - به پاكيزگى صفات و مقيّد بودن به انجام طاعات امر فرموده‏اند. بلكه روايت پيشين ابوبصير اشارت يا دلالت دارد بر اين‏كه رستگارى به مقام انتظار و نايل شدن به پاداش منتظران، به پرهيز و پروا از گناه و آراستگى به خوى‏هاى پسنديده بستگى دارد.
چنان‏كه حضرت صادق‏عليه السلام فرمود: هر آن كس كه خواسته باشد از ياران قائم‏عليه السلام شود، بايد كه منتظر باشد و بايد در حال انتظار به پرهيزكارى و خوى‏هاى پسنديده عمل نمايد، كه هرگاه بميرد و قائم به پس از مردنش بپاخيزد، پاداش او همچون كسى خواهد بود كه دوران حكومت آن حضرت را درك كرده باشد... .
و بى‏ترديد هر قدر كه انتظار شديدتر باشد، صاحب آن، مقام و ثواب بيشترى نزد خداى - عزّوجلّ - خواهد داشت. خداى تعالى ما را از مخلصان منتظرين مولايمان صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - قرار دهد

تورات و بشارت منجی( قسمت اول )

    تورات و بشارت منجی

      دركتاب تورات كه ازكتب آسمانى به شمار مى ر ود و هم اكنون در دست اهل كتاب و مورد قبول آن ها است، بشارات زيادى از آمدن مهدى موعود و ظهور مصلحى جهانى در آخرالزمان آمده است.
در زبور حضرت داود(ع) كه تحت عنوان مزامير در لابلاى كتب عهد عتيق آمده، نويدهايى درباره ظهور حضرت مهدى (ع) به بيان هاى گوناگون داده شده است و در 35 بخش از مزامير 150 گانه، اشاره اى به ظهور مبارك آن حضرت ونويدى از پيروزى صالحان بر شریران وتشكيل حكومت واحد جهانى وتبديل اديان ومذاهب مختلف به يك دين محكم و آيين جاويد، موجود است.  و جالب این كه مطالبى كه قرآن كريم درباره ظهور حضرت مهدى (ع) اززبور نقل كرده است، عيناً در زبور فعلى موجود و از دستبرد تحريف وتفسير مصون مانده است. قرآن كريم چنين مى فرمايد:ولقد کتبنا فی الزبور من بعده الذکر ان الارض یرثها عبادی الصالحون.  ما علاوه بر ذكر (تورات) در زبور نوشتيم كه درآينده بندگان صالح من وارث زمين خواهند شد. مقصود از ذكر در آيه شريفه، تورات موسى (ع) است كه زبور داود(ع) پيرو شريعت تورات بوده است . در زبور آمده است:... زيراكه شريران منقطع مى شوند. اما متوکلان به خداوند وارث زمين خواهند شد. پاسم او ابداً بماند، اسمش مثل آفتاب باقى بماند، در او مردمان بركت خواهند يافت وتمامى قبايل او را خجسته خواهندگفت، بلكه اسم ذوالجلال او ابداً مبارك باد وتمامى زمين از جلالش پر شود، دعاى داوود پسر يسئ تمام شد.

ایه امروز

ÉOó¡Î0 «!$# Ç`»uH÷q§9$# ÉOŠÏm§9$# ÇÊÈ

 

1. In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

 

 

 

 

 

߉ƒÌçRur br& £`ßJ¯R ’n?t㠚úïÏ%©!$# (#qàÿÏèôÒçGó™$# †Îû ÇÚö‘F{$# öNßgn=yèøgwUur Zp£Jͬr&

 

ãNßgn=yèôftRur šúüÏO͑ºuqø9$# ÇÎÈ

 

 

5. And we wished to be gracious to those who were being depressed In the land, to make them leaders (in Faith) and make them heirs,

 

راویان احادیث مهدی (ع) از اهل سنت

راویان احادیث مهدی (ع) از اهل سنت

حافظان روايات و صاحبان كتب صحيح و سنن اهل تسنن، احاديث حضرت مهدى (ع) را دركتاب هاى خود ذكركرده اند كه برخى ازآن ها را مى آوريم : ابو داود دركتاب سنن، ترمذى در كتاب جامع، ابن ماجه دركتاب سنن، نسائى دركتاب الكلبرى، احمد بن حنبل دركتاب مسند ابن حيان دركتاب صحيح، حاكم نيشابورى دركتاب المستدرك على الصحيحين، ابوبكر بن ابى شيبه دركتاب المصنف، نعيم بن حماد دركتاب الفتن، ابو نعيم اصفهانى دركتاب المهدى ونيز در كتاب الحلية، طبرانى دركتاب هاى الكبير الاوسط والصغير دارقطنى دركتاب الافرا د، البارودى دركتاب معرفة الصحابة، ابو يعلى الموصلى دركتاب المسند، البزاز دركتاب المسند، حارث بن ابى اسامه دركتاب المسند، خطيب دركتاب هاى تلخيص المتشابه والمتفق والمفترق، ابن عساكر دركتاب تاريخ خود، ابن منده دركتاب تاريخ اصبهان، ابوالحسن الحربى دركتاب الاول من الحربيات، تمام الزارى دركتاب فوائد، ابن جرير دركتاب تهذيب الاَثار ابوبكر المقرى دركتاب معجم، ابو عمر والدانى درکتاب سنن ابو اعثم الكوفى دركتاب فتن، الديلمى دركتاب مسند الفردوس، ابوبكر الاشكاف دركتاب فوائد الاخبار ابوالحسن بن المناوى دركتاب الملاحم، البيهقى دركتاب دلائل النبوة، ابو عمرو المقرى دركتاب سنن، ابن الجوزى دركتاب تاريخ خود، يحيى الحمانى دركتاب مسند، رويانى دركتاب مسند وابن سعد دركتاب الطبقات.

بسيارى از علماى اهل سنت، احاديث حضرت مهدى (ع) را متواتر دانسته اند يا تواترآن ها را از ديگران نقل كرده و بدان اعتراض ننمود ه اند.